ถ้าไม่... แล้วอะไรล่ะ ที่ทำให้เรามาพบกับคนหลายคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน

ถ้าไม่... แล้วอะไรล่ะ ที่ทำให้เราถูกชะตาจนเรียกคนๆ นั้นว่า “เพื่อน”

..........เพื่อน.......... คนๆ หนึ่งที่ครั้งหนึ่งก็เป็นได้แค่ คนแปลกหน้าคนหนึ่ง

เวลา ผ่าน เวลา คนแปลกหน้าคนนั้นก็กลับกลายมาเป็นคนที่เรา “ไว้ใจ”

..........เพื่อน.......... คนที่พร้อมอยู่กับเราเสมอๆ ไม่ว่า สุข ทุกข์ เหงา เศร้า

..........เพื่อน.......... คนที่พร้อมแชร์ความรู้สึกต่างๆ

โดยไม่เคยเอ่ยปากว่า “ถ้าทำอย่างนั้นแล้วฉันจะได้อะไร”

..........เพื่อน.......... คนที่ไม่เคยสนใจว่าเราจะหน้าตาดี

มีสกุล ร่ำรวย ยากจน สูง ต่ำ ดำ ขาว หรือไม่

..........เพื่อน.......... คนที่ไม่เคยเสแสร้ง แกล้งทำ ...แต่เพื่อนตาย หายากเหลือเกิน

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่า คนๆ นี้เป็นเพื่อนตายของเราหรือไม่

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่า คนๆ นี้ เป็นคนที่พร้อมจะเคียงข้างเราเสมอไปมั๊ย

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่า คนๆ นี้จริงใจกับเราแค่ไหน

ทั้งหมดนี้ เราใช้ “ตา” มองไม่เห็น

........แต่........ ทั้งหมดนี้เราใช้ “ใจ” มองเห็นได้

เมื่อบทความ ล่วงเลยมาถึงตอนนี้ คุณล่ะ?

ใช้ตามองเพื่อน หรือ ใช้ใจมองเพื่อน

เราบอกไม่ได้ว่าคนๆ ไหนดี ไม่ดี

จนกว่า... เราจะมีโอกาส รู้จักกับคนนั้น แล้วใช้ ใจ ของเราสัมผัส

การคบใครสักคน คบเพียงกายก็ไร้ประโยชน์

แต่ การคบใครสักคน จำเป็นต้องคบกันด้วยใจ

วันนี้.... คุณ ใช้อะไร คบเพื่อนของคุณ

อย่าบอกนะ ว่าคุณก็เป็นคนที่คบเพื่อนแค่ตา......

เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น คุณก็คงเป็นคนที่ไม่น่าคบคนหนึ่ง

~~~ รักเพื่อนเสมอ  ~~~

+++ ไม่ว่าเพื่อนจะอยู่ที่ไหนมิตรภาพยังคงเดิม +++